
Sołtys: Mariusz Kozłowski
Bogdanowo leży w odległości niespełna 2 km od rynku obornickiego. Sąsiaduje z Obornikami, Gołaszynem, Ocieszynem, Objezierzem i Uścikowem (Uścikowo-Folwark).
Najstarsza wzmianka o wsi pochodzi z kopii dokumentu z 1356 roku. Pierwszy oryginalny dokument z wsią o tej nazwie pochodzi z 1459 roku. W źródłach Bogdanowo widnieje także pod nazwą Bugdanowo i Bognanowo. Początki historii wsi łączą się z Kościołem św. Ducha, który z mocy wspomnianego dokumentu z 1356 roku otrzymał dwa łany roli z łąkami w Bogdanowie. Przed rozbiorami wieś stanowiła część uposażenia wójtów obornickich na podstawie dokumentu lokacyjnego Obornik z XIII wieku. Stan prawny wsi nie wykluczał jej dzierżawy, toteż można poznać nazwiska niektórych dzierżawców z epoki nowożytnej; w 1580 roku byli to Radeccy i Nieżychowscy. Dzierżawcy są, jednakże mniej uchwytni niż starostowie niegrodowi oborniccy, którzy byli jednocześnie wójtami od 1548 roku. W XVI i XVII wieku przez długi czas byli to Skórowie z Gaju, którzy pełnili urząd tak długo, że zaczęli siebie nazywać Obornickimi.
Wcześniej wspomniany kościół Świętego Ducha w 1747 zmienił swoją lokalizację ze względu na częste zalania przez Wartę. Świątynie przeniesiono na grunty kościelne w Bogdanowie, gdzie dzisiaj znajduje się Kalwaria Obornicka. W 1777 roku wieś musiała podlegać Rogalińskim herbu Łodzia, ponieważ w tym roku odnowił świątynię Antoni Rogaliński.
W XIX wieku wieś nie uległa germanizacji, większość mieszkańców pozostała narodowości polskiej. W 1845 roku zamieszkiwało ją ponad 200 osób w 12 domach. Wg danych ze spisów powszechnych przeprowadzonych w dwudziestoleciu międzywojennym, w 1921 roku mieszkało tu 295 ludzi w 38 domach, a w 1931 304 ludzi. W ostatnich latach Bogdanowo odnotowało bardzo duży wzrost liczby mieszkańców: w 2009 roku mieszkało tu 698 osób, a w 2021 roku już 2165.
Kalwaria Obornicka powstała w miejscu dawnego kościoła św. Ducha w latach 1928-1935. W latach trzydziestych XX wieku tak pisał o kalwarii w swym przewodniku ksiądz St. Szymański: Tuż przed miastem wznosi się na wzgórzu bogdanowskim 14 stacyj Kalwarii Obornickiej, które romantycznie rozłożone są nad drogą, wijącą się po wzgórzu. Przestrzeń tej drogi wznosi się niemal 1 km, a więc odpowiada w przybliżeniu długości jerozolimskiej drogi bolesnej (via dolorosa) od domu Piłata, aż do Golgoty.
W Bogdanowie zarejestrowana jest fundacja „Ja tylko niosę pomoc”, zajmująca się m.in. pomocą dzieciom wiejskim i krzewieniem kultury na obszarach wiejskich. Mieszkanki wsi angażują się także w działalność lokalnego Koła Gospodyń Wiejskich. Znajduje się tu także Szkoła Podstawowa Sentio prowadzona przez „Fundacje Ogólnopolski Operator Oświaty” oraz Niepubliczne Przedszkole Ekoraj.
Bogdanowo w kontekście historycznym pojawia się w następujących numerach czasopisma „Obornickie Zeszyty Historyczno Kulturalne”:
Numer 09/2019 – Bogdanowo