
Sołtys: Katarzyna Korczyńska
Wieś leżąca na prawym brzegu Warty w odległości 7 km od rynku w Obornikach. Sąsiaduje z Bąblinkiem, Bąblińcem, Nowołoskońcem i Słonawami.
Źródła historyczne o Bąblinie po raz pierwszy wspominają w roku 1388 pod nazwą Bandlino. Jak to zwykle w starych dokumentach nazwę wsi zapisywano różnorako, ale aż do połowy XVII wieku zazwyczaj było to Będlino lub Bądlino. Aktualna nazwa pojawia się na przełomie wieków XVII i XVIII. Historyczne umiejscowienie wsi wydaje się korzystne; w bezpośrednim sąsiedztwie wsi znajdowały się tereny uprawne i łąki, na północ od wsi gęsty las, a w niewielkiej odległości Warta na południu. Pozwalało to Bąblinianom na czerpanie korzyści gospodarczych z pól, lasu oraz rzeki. Wyrazem czerpania z rzeki był młyn na Warcie, którego funkcjonowanie poświadczają dokumenty podatkowe z XVI wieku.
Pierwotnie była to własność Bądlińskich, herbu Leszczyc. W 1392 roku pojawiają się tu Objezierscy herbu Nałęcz, a później w XIV obok nich Ostrorogowie, również herbu Nałęcz. Wspólny herb – w tym wypadku – świadczy o tym, że obie rodziny wywodzą się ze średniowiecznych Nałęczów – wpływowego rycerskiego rodu z Wielkopolski. W XVI wieku w miejsce Objezierskich pojawiają się m.in. Górkowie herbu Łodzia i Rostworowscy herbu Nałęcz. Jak widać, potomków Nałęczów w Bąblinie było wielu; podobnie rysuje się sytuacja w wielu innych okolicznych wsiach.
Rostworowscy przejęli całą wieś na przełomie wieków XVI i XVII, kończąc długi okres podziału majątku na mniejsze części. W 1654 roku Rostworowscy sprzedali Bąblin Przyjemskim herbu Rawicz, rodzinie, której przedstawiciele jeszcze na początku tego stulecia byli członkami protestanckiego ruchu religijnego zwanego popularnie Braćmi Czeskimi, a czasem, choć zdecydowanie rzadziej Braćmi Polskimi w naszych rodzimych warunkach. W momencie, w którym pojawiają się w Bąblinie, byli już katolikami, lecz stosunkowo od niedawna. Sprzedali Bąblin między 1727 a 1748 rokiem państwu Radzewskim herbu Łodzia. Nie wiadomo, na jak długo ta rodzina zachowała wieś.
W 1830 roku we wsi gospodarzą już Dobrzyccy herbu Leszczyc. Ta rodzina miała niemałe zasługi dla zachowania polskości w dobie zaborów. Wielokrotnie gościła ludzi sztuki tworzących wbrew nakazom i zakazom władz pruskich. Z tą też rodziną i posiadłością wiąże się historia majora Mikołaja Dobrzyckiego, żołnierza napoleońskiego, powstańca listopadowego i uczestnika powstania wielkopolskiego z 1848 roku, w którym to poległ. Został pochowany w pałacowym parku.
Bąblin był ostoją polskości do 1890 roku, gdyż wtedy rodzina Dobrzyckich została zmuszona przez zaborcę do sprzedaży posiadłości, a nowym właścicielem został Niemiec o nazwisku Schmidt. W 1906 roku niemiecki właściciel przekazał wieś na rzecz Komisji Kolonizacyjnej, której zadaniem było osiedlanie Niemców celem przeprowadzenia germanizacji polskich ziem.
Z rozparcelowania przez Komisję Kolonizacyjną powstały dwie nowe wsie: Bąbliniec i Bąblinek, wówczas też sprowadzono w te tereny niemieckich osadników. Z pałacu i parku utworzono w 1910 roku ośrodek leczniczo-wypoczynkowy dla niemieckich kolejarzy. W 1922 roku polscy kolejarze wykupili ośrodek i nadali mu nazwę – Letnisko Kolejowców w Zamku w Bąblinie, który działał do 1934 roku. W 1934 roku obiekt został zakupiony przez Księży Misjonarzy Świętej Rodziny z Górki Klasztornej koło Wyrzyska, którzy utworzyli tu Dom Misyjny. Duchowni byli dwukrotnie z pałacu usuwani – pierwszy raz w czasie II wojny światowej i drugi w 1952 roku w okresie represji stalinowskich. Całość majątku odzyskali dopiero w 1971 roku i posiadają ją po dziś dzień jako Dom Rekolekcyjny Bąblin. Pałac w obecnej formie został zbudowany pod koniec XIX wieku i zlokalizowany jest w trzyhektarowym parku o charakterze krajobrazowym.
W 1921 roku w Bąblinie mieszkało 243 ludzi w 33 domach, w 2009 – 192 osoby, a w 2021 roku było to 268 osoby
Nad bezpieczeństwem pożarowym mieszkańców wsi czuwa oddział Ochotniczej Straży Pożarnej, a na rzecz lokalnej społeczności także aktywnie działa tu Koło Gospodyń Wiejskich.
Bąblin pojawia się w następujących numerach czasopisma „Obornickie Zeszyty Historyczno-Kulturalne”:
Numer 08/2018 – Bąblin. Krótka historia.
Numer 11/2019 – Historia na rowerze, czyli wycieczka do Bąblina.